واعظ نيكو سير سلطان حسين * مظهر صنع خدا سلطان حسين در كف دشمن ز تأثير قضا * كشته شد ناگاه با شمشير كين از غم اين گوهر در يارى علم * آسمان زد مغفر خود بر زمين ترك اين ظلمت‌سرا كرد و نهاد * رو بسوى روضهء خلد برين از براى خدمتش بستند صف * حور و غلمان از يسار و از يمين عازم از روى ادب كردم سؤال * سال تاريخش ز عقل دوربين با دو چشم خون‌فشان گفت بگو * شد شهيد اين هادى راه يقين سال فوت سلطان حسين واعظ را براساس متن مصراع بيت آخر روى سنگ قبرش 1082 ه دانسته‌اند اما در بعضى از منابع تاريخى كشته شدن وى را در سالى ديگر و چنين آورده‌اند : « سلطان حسين فرزند سلطان محمد ، متكلم ، خطيب و شاگرد شيخ بهائى در اصفهان كه بعدها به استراباد بازگشت . وى در حمله اوزبكان به استراباد به سال 1078 كشته شد . او صاحب چندين جلد كتاب از جمله دستور الوزراء و تحفه المومنين بود كه در سال 1027 آن‌را بپايان برد . فرزند نامبرده بنام ابو الحسن ، خطيبى زبردست و از افاضل بنام استراباد محسوب مىشد » . 60